SALOMé mooij - Entrancing

(nl)      

Salomé Mooij kreeg haar naam bij de geboorte, toen haar ouders tegelijkertijd ‘Salomé’ zeiden, zonder die naam ooit met elkaar te hebben besproken. Misschien heeft Salomé haar naam dus zelf gekozen. Haar studies in filosofie, theaterregie en fysiek spel komen samen in haar werk als performancekunstenaar. Vanuit een nieuwsgierigheid naar het leven creëert Salomé gezamenlijke ervaringen waarin mensen, ruimtes en aanwezigheid centraal staan. Door te spelen met wat er al is, ontstaat ruimte om te ontdekken wat mogelijk wordt wanneer we werkelijk aanwezig zijn op de plek waar we ons bevinden.

Elke performance krijgt de vorm die bij het onderzoek past en kan zowel binnen als buiten het theater plaatsvinden, in binnen- en buitenland.

Salomé Mooij maakt performances waarin ze samen met het publiek onderzoekt wat haar bezighoudt. In ‘Het Schuilatelier’ staat de vraag centraal hoe we in onszelf kunnen landen, ‘Proxemics’ onderzoekt verschillende vormen van nabijheid en ‘Studie van een struikel’ exploreert de ingrediënten van een succesvolle struikel. In ‘Entrancing’ onderzoekt Salomé de kunst van het binnenkomen.

Haar werk kenmerkt zich door een intieme manier van samenzijn, waarin de ontmoeting met het publiek centraal staat. Alledaagse gebaren worden uitvergroot en verheven tot kunstvorm. Daarbij laat Salomé zich steeds meer leiden door de dynamiek en intuïtieve blik van het clowneske, niet alleen als spelvorm, maar ook als houding tegenover de wereld. Het clowneske en de subtiele slapstick van het dagelijks leven bieden een kritische én ontvankelijke blik op hoe we ons tot elkaar verhouden.

(en)

Salomé Mooij was given her name at birth, when her parents both said ‘Salomé’ at the same moment—without ever having discussed the name with each other. Perhaps, then, Salomé chose her own name. Her background in philosophy, theatre directing, and physical performance converges in her work as a performance artist. Driven by a curiosity about life, Salomé creates shared experiences centered on people, spaces, and presence. By playing with what is already there, she opens up space to discover what becomes possible when we are truly present in the place where we find ourselves.

Each performance takes the form best suited to its underlying inquiry and can unfold either inside or outside the theatre, both at home and abroad.

Salomé Mooij creates performances in which she explores the themes that occupy her mind, together with her audience. ‘Het Schuilatelier’ (The Shelter Studio) focuses on the question of how we can find a sense of grounding within ourselves; ‘Proxemics’ examines various forms of proximity; and ‘Studie van een struikel’ (Study of a Stumble) explores the ingredients that make for a successful stumble. In ‘Entrancing’, Salomé investigates the art of entering a space.

Her work is characterized by an intimate mode of being together, with the encounter between performer and audience at its core. Everyday gestures are magnified and elevated into an art form. In this process, Salomé is increasingly guided by the dynamics and intuitive perspective of the ‘clownesque’—not merely as a performance style, but as an attitude toward the world. The clownesque, along with the subtle slapstick of daily life, offers a lens that is both critical and receptive, shedding light on how we relate to one another.